Яз кояшы җирне яктыртса да,
Күңелемне минем җылытмый.
Күңел бит ул барын саклый белә,
Эчке кичерешне онытмый.

Түбәләрдән көмеш тамчы тама,
Елга буйлап ага йөгерек су.
Ә мин кабат каләм алам кулга,
Әллә ничек шунда, ямансу.

Кошлар кайта туган якларына,
Сагынышып урман-кырларын.
Минем гүя колак томауланган,
Ишетмимен дәртле җырларын.

Төзәтегез язлар яраларны,
Матурлыкка бераз шаккатыйм.
Күңелдәге булган авырлыкны
Тартып алып, кайда бушатыйм?

Ташуларга сөйлим серләремне,
Бозлар белән алар агар да.
Борма-борма, кыек юллар аша,
Сыешырлар микән ярларга?

Алда әле шатлык минутлары,
Сана сәгать вакыт исәбен.
Күпер салып язгы ташкыннарга,
Салмак кына атлап киләмен!

Безнең Telegram каналыны язылыгыз, һәм беренчеләрдән булып иң соңгы шигырьләрне, яңалыкларны укып торыгыз!

Фикерләр 0 Авторизация
Фикер калдырыр өчен авторизация узыгыз! Яңалары (аста)
  • Өстә
  • Аста