Төркия

Төркиягә баргач гаҗәпләндем,
Таныш сүзләр ишеттем юлда.
«Ана», «ата», «дус» дигән сүзләр
Яңгырады бөтенләй башкача.

Телләребез төрле булса да,
Тамырлары безнең бер икән.
Бер сүз әйтсәң, берсе аңлап ала —
Ерак түгел икән туган тел.

Төрек теле якын тоела,
Сүзләрендә таныш аваз бар.
Әйтерсең лә ерактагы туган
Кинәт каршы чыккан бер туган.

«Nasılsın?» — дип сорасалар әгәр,
«İyiyim», — диеп елмаям.
Кайбер сүзләр аңлашылмаса да,
Мәгънәсен йөрәк белән тоям.

Төрки халыклар ерак яшәсә дә,
Тамырлары җирдә бергәдер.
Телләр аша тарих сөйләшкәндә,
Арадагы юллар кыскадыр.

Татар сүзе, төрек сүзе янәшә —
Ике телдә бер моң яңгырый.
Күп гасырлар үткән булса да,
Туганлыкны телләр саклый.