Картлар дөнья белән идарә итә

Картлар дөнья белән идарә итә,
Яшьләр исә шул дөньяда гомер итә.
Берәүләрнең чәчләренә көмеш кунган,
Икенчеләрнең яшьлеге җилгә очкан.

Кемнең кулы кызыл төймә өстендә,
Кемнең улы сугыш яткан окопта.
Кемнең өе тынычлыкта, утлары яна,
Кемнең анасы улын көтеп таңнар ата.

Тарих кабатлана, ә кешеләр оныта,
Бер үк ялгыш мең кат яңа исем тота.
Тәхетләрнең аяклары канга баткан,
Ә түрәләр картайганчы тәхет саклаган.

Чөнки гомер — беркемнеке түгел,
Җир — беркемгә мәңгелеккә бирелмәгән.
Дөнья белән идарә иткән картлар,
Сез дә бит мәңгелеккә килмәгән!