Яңа көн

Кояш бата күкне кызартып,
Кояш чыга күкне кызартып.
Таң җилләре исә йомшак кына,
Кошлар сайрый таңны уятып.

Ай да чыга күкне яктыртып,
Йолдыз яна төнне балкытып.
Дөнья тына, бары җилләр генә
Йөрәк серен әйтә пышылдап.

Таң атканда нурлар сибеп,
Яңа көнне каршы алабыз.
Күңелләрдә матур хыял белән,
Алга таба юлны дәвам итәбез.

Кичләр җитә, кояш офыкка
Алтын нурлар сибеп югала.
Ә иртәгә кабат туып,
Җир өстенә яктылык тарата.